U denkt bij deze titel wellicht aan het kunstwerk van Barnet Newman met dezelfde naam. Hij schilderde meerdere werken met de titel Who is affraid of Red, Yellow and Blue. Versie nummer III hangt in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het schilderij is het bekendst geworden van de omstreden restauratie na een vernieling: het werd gerestaureerd met een verfroller en latex. De deskundigen zijn er na meer dan 10 jaar nog niet uit of dit nu historisch verantwoord was (de in rekening gebrachte kosten leken in ieder geval niet in overeenstemming met de gehanteerde methode). Tsja over smaken valt te twisten…
Wat heeft dit kunstwerk nu te maken met Lean oftewel: Moeten we bang zijn voor rood, geel en blauw? Volgens Ian Glenday in ieder geval zeker voor rood en blauw. Hij heeft de Pareto analyse van de productenpakketten van vele bedrijven in de VS nog eens tegen het licht gehouden. Hij ontdekte dat de 80-20 regel voor deze toepassingen nog een aanvulling verdiend en noemt die de “Glenday Sieve”. Het blijkt dat deze zeef voor vrijwel alle bedrijven in verschillende bedrijfstakken van toepassing is. Hij komt tot 4 categorien, en noemt die: groen, geel, blauw en rood. Hij zet in deze benadering het aandeel van een deel van het productenpakket (% van totaal aantal artikelnummers) af tegen de mate waarin dat pakket zorgt voor de omzet (% van de omzet). “Glenday Sieve” wordt vaak gebruikt om te bepalen met welke producten het best een flow proces gestart kan worden.
We doen even een kwisje: hoeveel procent van het productenpakket (aantal artikelnummers) is verantwoordelijk voor 50 % van de omzet?
Het antwoord vindt U in mijn volgende bijdrage
Bij ons 6%